.

-->

             Moja Mała Ojczyzna Rój



Herb
 
Są miejsca na świecie, do których się wraca najchętniej,
w których odżywają dziecinne wspomnienia-
to Roju uroki miejsca przepiękne.,
w sercu zamknięte.
 
Jak fałdy ułożone kształty naszej wioski,
tak bogato wystroił ją majestat boski.
Tu pagórek, tu wzgórek, tu dolinka, nizina
i rzeczka co dolinę w połowie przecina.
 
Tam się lasek wyłania, brzeg brzozą porosły,
leszczyną, wikliną, dęby, buki, sosny,
gdzieniegdzie stawek rybny, jak oczko w obrączce

Strona główna

Pochodzenie nazwy miejscowości Rój
  Chcąc poznać historie Roju musimy cofnąć się do średniowiecza W połowie XIII stulecia nad rzeką Rudą, w późniejszych czasach Rudach, osiedlili się cystersi. Przywędrowali tu z Jędrzejowa. Pobudowali nie tylko klasztory, ale również kuźnie , walcownie blachy, szkołę itd. Nie ograniczali się tylko do tego rejonu. W pobliżu dzisiejszych Boguszowic założyli małą osadę, którą nazwali Paradis, co po francusku oznaczało ogród albo raj. Nazwę Paradis po raz pierwszy spotykamy w księdze uposażenia biskupów wrocławskich z r. 1305. W najstarszych dokumentach żorskich występuje ona w spolszczonej formie Ray. Pisownie taką spotykamy jeszcze w dokumentach z 1654 i 1679 roku, ale już w następnym stuleciu miejscowa ludność wymawiają ja Roj, co też niebawem przeszło w Rój. W połowie XVIII wieku na polecenie władz pruskich, Rój zafundował sobie pieczęć wiejską. Podobnie postąpiły i inne miejscowości śląskie. Owe pieczęcie ludności zwała wtedy „ sekretami gromadzkimi’. W jej polu nie umieszczono wówczas godła państwowego. Zebranie wiejskie, czyli tzw. Gromada obierała sobie natomiast jakiś wizerunek, który najczęściej nawiązywał do nazwy miejscowości, zajęcia jej mieszkańców lub też np. topografii. Rozwiązanie takie było bardzo praktyczne, bo niepiśmienni włościanie po odcisku sekretu z łatwością rozpoznawali wystawcę dokumentu. Obmyślając swój znak ( herb) mieszkańcy Roja przekonani byli, że nazwa ich osady ma związek z pszczelim rojem. Nie zastanawiając się długo obrano za swój znak- herb XVIII- wieczny: słomiany ul i unoszące się wokół niego pszczoły. Tak utrwalono błędne przekonanie o pochodzeniu nazwy wsi. Pierwsze wzmianki o Roju pochodzą z trzynastowiecznych dokumentów. Pierwotnie był związany z Księstwem Raciborskim ,następnie przez krótki okres czasu z Księstwem Opolskim. Od 1500 r. Rój należał do rodziny Głogowskich z Głogowa ,a potem od 1511 r. Do von Widonów, a następnie od 1679 r. Do Kaminskich .W XVIII wieku właścicielem tejże miejscowości został Hrabia węgierski, od którego nabył ją rząd pruski .Rój należał wówczas do rybnickiego państwa stanowego.
Na rozparcelowanych wXIX w. gruntach dworskich powstała część wsi nazwana nowym Rajem. Mimo pięknej nazwy wieś w tym wieku nie miał dobrej sławy ,z powodu grasującej tu około 1840 r. „bandy’’, która dobrała się nawet do rybnickiej kasy miejskiej wyłamawszy 14 zamków. Mówiono więc, jak pisze kronikarz Idziowski, „Przez Rój trzeba jechać galopem ,żeby koniom podków nie pokradli’’ .Jeszcze przez wiele lat pojawiały się owe problemy związane z grabieżami i bijatykami .Przyczyn tych problemów należało szukać jednak nie w samych ludziach , a w miejscu położenia wsi i panującej w niej biedoty . Sytuacja ta uległa poprawie po uruchomieniu kopalni Jankowice w 1916 r.

Strona główna

Wsie państwa rybnickiego z 1788 roku.

                  

 

Nazwa Miejscowości

Wolni

chłopi

Chłopi

pańszczyź-niani

Wolni

zagrodnicy

Zagrodnicy

pańszczyź-

niańi

 

 

Chałupnicy

Razem

Smolna

-

10

-

5

3

18

Orzepowice

 2

8

-

-

2

12

Radoszowy

      1

10

-

-

1

12

Jejkowice

      2

11

-

9

2

24

Szczejkowice

      1

9

1

9

-

20

Książenice

      1 

10

-

18

4

33

Bierdułtowy

      -

7

1

8

1

17

Niedobczyce

      3

18

-

7

1

29

Boguszowice

      3

11

1

8

3

26

Przegędza

  1

7

-

3

1

12

Ochojec

  1

4

-

5

2

12

Wielopole

-

5

3

11

2

21

Jankowice

      4

12

1

13

-

30

Chwałowice

      -

10

-

10

-

21

Ligota

      3

9

-

19

2

33

Golejów

      -

5

3

19

1

28

Gotartowice

 -

4

2

6

2

24

Kłokocin

 -

8

-

3

2

13

Rój

 -

4

2

6

3

15

Rowien

2

7

-

4

-

13

Świerklany GOrne

-

7

1

13

2

23

Zamysłów

-

1

-

5

-

6

RAZEM

24

177

15

181

34

442

Źródło: A.Mrowiec, Szkice z nowszych dziejów ziemi rybnickiej, Katowice 1962, s.196
Strona główna

Położenie
widok Miejscowość Rój jedna z dzielnic Żor leży na terenie województwa Śląskiego w centralno-zachodniej części Górnośląskiego Zagłębia Węglowego. Rój położony jest między większymi miastami Rybnik,Wodzisław,Jastrzębie,Pszczyna. Miejscowość posiada  korzystne położenie komunikacyjne blisko przebiega droga krajowa nr 93 pro wadząca od Gdańska przez Toruń , Włocławek , Łódź ,Częstochowę i Katowice do przejścia granicznego w Cieszynie ,oraz miejscowości wypoczynkowych Beskidu Śląskiego Ustronia i Wisły. Przez Rój przebiega droga krajowa nr,932 która biegnie przez Wodzisław do przejścia granicznego w Chałupkach. Obszar Roju usytuowany jest w obrębie Płasko wyżu Rybnickiego pomiędzy dorzeczem Odry i Wisły. Rzeźba terenu jest dosyć urozmaicona  krajobraz składa się z niewielkich dolin i pagórków. Rój otoczony jest dosyć durzą ilością lasów.
Strona główna

Nazwy geograficzne w Roju.

Bartok- kolonia  z budynkami mieszkalnymi z przydomowymi ogródkami  oraz zagajnikami leśnymi. Kiedyś obszar ten należał do majątku ziemskiego. Utrzymała się nazwa dzierżawcza od   stróża majątku Bartka (w latach 70-tych wybudowano na  na tym terenie m i. KWK Świerklany)

Bażanciarnia-wydzielona część lasu Klajok, gdzie prowadziło się hodowle bażantów .Nazwa pochodzi od słowa bażant.

 

Brodek- południowo-zachodnia część Roju. Znajdują się tam domy oraz duży obszar pól uprawnych. Nazwa dzierżawcza pochodzi od staropolskiego imienia Brodek. W czasach historycznych osada nazywała się:1300-Brodek, 1415 von Brodek, 1492 z Brodku. Nazwa topograficzna wywodzi się od podstawy bród.

 

Brodeczek-las o powierzchni około 80 hr. Jest to las mieszany (sosna,świerk,dąb,brzoza) ze zwierząt spotkać można sarne,zająca,kune leśną

 

Grobla-naturalne podłużne wzniesienie w dolinie małej rzeczki(bez nazwy)przy ul. Wodzisławskiej.

 

Judosz- łąki i ogródki działkowe przy ulicy Boguszowickiej

 

Klajok-las mieszany(czeremcha,dąb,buk,sosna,świerk) Ze zwierząt występuja: dziki ,sarna, lis, zając, kuna leśna, myszołow

 

Kuczerok- mały staw. Nazwa pochodzi od nazwiska właśćiciela.

 

Lasoki-kolonia otoczona lasem Klajok. Nazwa topograficzna

 

Papierok- staw, kiedyś ośrodek młynarstwa, obecnie zbiornik wodny. Nazwa nie wyjaśniona

 

Rajszczok-las mieszany o powierzchni około 3.000 ha. Nazwa wywodzi się od naazwy Rój

 

Rosohocz- południowa część lasu Rajszczok .Nazwa topograficzna –rosochate drzewo.

 

Starowieś- najstarsza część wsi , położona nad małą rzeczką(bez nazwy). Nazwa kulturowa- najstarsza część wsi.

Strona główna

Historia

Wieś zbudowana po obu stronach pięknej dolinki z łąkami, stawem, starymi dębami na groblami gajami w pobliżu, miała dużo uroku, słusznie mogła się Kiedyś wydawać rajem. Była jednak zbytnio oddalona od miasta i kościoła . W początkach XX wieku Rój znajdujący się wówczas w powiecie Rybnik był oddalony od najbliższej poczty o 2,5 km, drogi stąd, w Swierklanach Górnych. Stacja kolejowa mieściła się w Zorach 7 km na wschód od wsi. Obszar gminy Stanowił wówczas 309 ha, a liczba mieszkańców wynosiła 493- w tym aż 99,8 było Polaków.

 

 

Powszechny spis ludności przeprowadzony w dniu 9 grudnia 1931 r.wykazał:

-Liczba budynków mieszkalnych- 118

-    Ogólna liczba spisanych osób- 940

w tym w języku polskim- 940

w innym języku- 0

-Liczba osób czasowo obecnych – 5

-Liczba osób czasowo nieobecnych – 8

-Liczba dzieci w wieku przedszkolny –161

 

Strona główna

Plebiscyt

 W okresie powstań śląskich miejscowa ludność nie stała biernie, ale brała czynny udział  w walkach o polskość Śląska. Miało to swój oddźwięk w wynikach plebiscytu z dnia 20 marca 1921 r., gdyż gmina Rój obok takich gmin jak: Kleszczów, Kłókocin, Połomia, Rowien, Szeroka oddała aż 90 % głósów za Polską. Na 376 osób uprawnionych do głosowania  głosowało 375 osób ,za Polską oddano 335 głosów za Niemcami 40 głosów

Kasa

W dniu 29 czerwca 1927 r. Założono w Roju Kasę Oszczędności i Pożyczek. Do kasy na zebraniu przystąpiło 31 członków , wpisowe wynosiło tylko 1 zł, a udział 20 zł.(płatne w ratach ).

Majątek ziemski Brodek

Położony  w Roju majątek państwowy Brodek po raz pierwszy został przeznaczony do rozparcelowania w 1921 r. Proces ten powtórzono w 1934 r. Po parcelacji pozostał tylko ośrodek, na który złożyło  się około 50 hr. Gruntu i część zabudowań dworskich, Z powodu braku nabywców przy poprzednim rozparcelowaniu ziemi w 1934 r. rząd postanowił ułatwić ich zakup stanowiąc wymóg 10% zaliczki, natomiast resztę ceny rozkładano aż na 30 lat. Ponieważ cena gruntu wynosiła od 300 zł do 1500 zł za hektar, a łąk do 200 zł za hektar, nie- jeden bezrobotny miał możliwość zakupu ziemi i utworzenia własnego warsztatu pracy

 

Elektryfikacja.
Od początku lat30- gmina Rój nosiła się z zamiarem zelektryfikowania wsi . W tym celu odbyły się liczne zebrania obywatelskie zarządu i rady gminnej oraz komisji elektryfikacyjnej , złożono nawet do Banku Gospodarstwa Krajowego podanie o przyznanie pożyczki. Wszystkie te zamiary nie miały żadnego odzewu.  Wobec tego gmina zamierzała przeprowadzić elektryfikacje z własnych funduszów . Zostały zakupione na ten cel maszty ,ale w związku z długim okresem wyczekiwania na zgodę naczelnika gminy zdążyły spróchnieć ,wysprzedano je za bezcen. Dopiero w 1947 r. dzięki  zabiegom pana Alojzego Kolona ,wówczas sołtysa gminy, w dniu 27 kwietnia po przeprowadzeniu moklacji wysokiego napięcia (przez kopalnię Ema) i miejscowej sieci , włączono do niej prąd elektryczny.  Po 9 latach, także dzięki staraniom pana Kolona, zostały zainstalowane punkty  oświetleniowe w ważnych miejscach Roju.     

 

 

Strona główna

Marsz śmierci

Mimo okrucieństw II wojny światowej jakie dotknęły gminę Rój, krótko przed wyzwoleniem w okresie od 17 do 21 stycznia 1945 r. wieś przeżyła jeszcze jedną tragedię. Była ona naocznym świadkiem „Marszu śmierci”, czyli przeprowadzenia więźniów z obozu w Oświęcimiu i Polenlagru w Czechowicach przez Pszczynę- Żory- Wodzisław na Zachód. Około 25.000 więźniów przeprowadzono drugim wariantem trasy z Oświęcimia przez Pszczynę- Jastrzębie Zdrój do Wodzisławia. Więźniowie prowadzeni byli pod eskortą hitlerowców w lichych odzieniach, głodni i wyczerpani. W granicach dzisiejszych Żor wachmani zastrzelili 47 osób, nie będących w stanie kontynuować marszu. Po przejściu transportu mieszkańcy Roja zabrali na odcinku Rogoźnej do Świerklan 24 ciała i pochowali je we wspólnej mogile na terenie Piaskowni, u zbiegu szosy i drogi prowadzącej do Osady Kolonia Brodek.

Wkrótce po wojnie miejscowe społeczeństwo wzniosło na mogile okazały pomnik- nagrobek z epitafium, który poświęcono 1 września 1945 r. Spośród zbrodni dokonanych przez SS na ewakuowanych więźniach oświęcimskich w trakcie ich przemarszu przez Rój, w pamięci tutejszych mieszkańców najbardziej utkwiła zastrzelenie dwóch więźniarek, matki i córki, przed miejscową szkołą( budynkiem określonym obecnie jako „stara szkoła”_. Pierwszą zabito matkę. Córka z płaczem przypadła do leżącej na ziemi ciała zabitej, nie chcąc go opuścić. Drugim strzał ugodził dziewczynę, nie spowodował jednak natychmiastowej jej śmierci. Długo jeszcze błagała o pomoc lub dobicie. Obawa przed represjami ze strony hitlerowców sprawiły, iż nikt nie odważył się pospieszyć jej z pomocą.

19 kwietnia 1958 r. specjalna ekipa przeprowadziła ekshumację zwłok i pomimo sprzeciwu ze strony społeczeństwa (m.in. przewodniczącego Gromadzkiej Rady Narodowej Alojzego Kolona i przewodniczącego Frontu Jedności Narodu Alojzego Pustelnika) wywiozła je z Roja do innego Zbiorowego grobu, przypuszczalnie do Gliwic. Ślad po tutejszej mogile stanowią dwie brzozy, które kiedyś przy niej zasadzono.

 

 Zdjęcie z 1945 r.

 

Strona główna

Kościół

Nad wsią dominuje wieża kościoła parafii Rzymsko Katolickie pod wezwaniem Podwyższenia Krzyża Świętego.

widok

Rój należał od XIV w . do dekanatu żorskiego pod względem administracji kościelnej należał do parafii Boguszowice. Parafianie z Roju chcąc uczestniczyć we mszy świętej, musieli iść pieszo w zależności od miejsca zamieszkania od 20 minut do godziny drogi dlatego. Od początku lat 50-tych mieszkańcy tutejszej gminy rozpoczęli starania o wybudowanie kościoła w Roju. W związku z tym, w 1954 r. proboszcz parafii Boguszowice ks. Edward Tobola skierował do pracy duszpasterskiej w Roju wikarego parafii ks. Bolesława Kopca. Zajął się on katechizacją dzieci oraz głoszeniem Słowa Bożego w przydrożnej kapliczce Jana Nepomucena i MB. Szkaplerznej. Kapliczka ta jednak była zbyt mała by pomieścić wewnątrz wszystkich parafian, dlatego też z inicjatywy wójta Alojzego Kolona w 1956 r. postawiono przed nią zadaszenie. Dnia 31 stycznia 1955 r. przyjechał do Roju za zgodą ks. Proboszcza Edwarda Toboli, ks. Franciszek Wąsala- katecheta z Rybnika. Został on w dniu 27 lutego 1957 r. wikariuszem parafii Boguszowice.W tym samym czasie ks. Bp powierzył ks. Wąsali budowę nowego kościoła.

 

widok

Za zgodą właściciela, pana Zygmunta Konska, na potrzeby religijne kościelne adoptowano dotychczasową salę taneczną. Sala ta w minimalny sposób zaspokajała potrzeby parafian. Mieszkańcy wsi nie musieli jednak chodzić do oddalonego o kilka kilometrów kościoła w Boguszowicach. Poświęcenia sali na potrzeby religijne dokonał z upoważnienie ks. bp Stanisława Adamskiego- ks. Edward Tobola. Do sali zakupiono 120 krzeseł, a na szczytowej ścianie powieszono duży krucyfiks ( do dnia dzisiejszego wisi w kościelnym przedsionku).

 

widok

 

Strona główna

Kościół budowa

Ks. Wąsala zaczął urzędowanie w Roju od 1 marca 1957 r. 7 marca 1957 r. odbył się pierwszy pogrzeb na nowym cmentarzu parafialnym.

Od jesieni 1958 r. rozpoczęła się budowa probostwa, którą ukończono w 1959 r. Po wielu odwoływaniach  Prezydium wojewódzkiej Rady Narodowej w Katowicach wydało pozwolenie na budowę kościoła w Roju. 6 kwietnia 1959 r. Przystąpiono do budowy kościoła. 

widok

 

Poświęcenia kamienia węgielnego dokonał ks. Bp Herbert Bednorz 5 sierpnia 1959 r. Pieniądze na budowę kościoła pochodziły ze składek społeczeństwa.

widok

 

Benedykcji Świątyni dokonał bp Juliusz Bieniek 17 marca 1960 r.

Dnia 25 listopada 1975 r. bp katowicki Herbert Bednorz mianował ks. Mgr Franciszka Wąsalę proboszczem parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Roju. Ks. Franciszek sprawował swoją funkcję proboszcza do 30 czerwca 1988 r.

 

Strona główna

Budynek Klubu Sportowego

25 marca 1945 r. o godz. 3:00 rano do wioski wkroczyły wojska radzieckie przynosząc wyzwolenie. Główny front szedł szosą Żory- Wodzisław, toteż wioski  położone na tym szlaku bardzo ucierpiały. Pozostawił po sobie spalone domy i zabudowania gospodarcze oraz liczne groby żołnierskie będące śladem zaciekłych walk. Bilans  powojenny w Roja to około 30% budynków uszkodzonych a 10% wypalonych.

W wyniku działań wojennych wypalona została gospoda p. Konska. Brak sali potrzebnej na zgromadzenia wiejskie i różnego rodzaju imprezy zrekompensowano drewnianym  barakiem  ufundowanym przez kopalnie Jankowice . W dniu 1 stycznia 1946 r. odbyło się poświęcenie świetlicy-baraku.

W początkach lat 60-tych na miejscu baraku stanął budynek Pawilonu Sportowego.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Organizatorem budowy pawilonu oraz działalności w nim prowadzonej  był p. Alojzy Sładek. Za jego sprawą w końcu lat 60-tych i na początku lat 70- tych przy pomocy ciężkiego sprzętu przygotowano teren pod boisko do gry w piłkę nożną.

Nowo wybudowany Pawilon Sportowy służył krzewieniu kultury fizycznej,  był miejscem zebrań mieszkańców i imprez kulturalnych.

 

 

Strona główna

1
 W 1949 r. rozpoczęto prace związane z budową strażnicy i świetlicy w Roju. Duszą komitetu budowlanego był ówczesny sołtys pan Alojzy Kolon. Otwarcie budynku strażnicy nastąpiło4 czerwca 1950 r.

Cztery lata później Ochotnicza Straż Pożarna w Roju zakupiła motopompę i w dniu 2 maja 1954 r.

odbyła się uroczystość oddania jej do użytku.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Na początku lat 60-tych z uwagi na zły stan techniczny istniejącego budynku strażnicy, przystąpiono  do budowy nowej Straży Pożarnej w Roju. Podobnie jak poprzednio głównym inicjatorem budowy był p .Alojzy Kolon
W budynku urzęduje również Rada Dzielnicy   
 
 
 
 
 
Od 1952 r. trwała na terenie gromady budowa wodociągu prowadzonego od strony Żor ( z Goczałkowic) w stronę Rybnika i Wodzisławia. Wodociąg ten miał rozwiązać zaopatrzenie ludności Śląska w wodę, gdyż z powodu rozbudowy kopalni, na tym terenie poważnie odczuwano jej braki.

W dniach od 14 do 16 lutego 1946 r. miał miejsce w Polsce powszechny spis ludności. W Roja zebrano następujące dane:

 

Ludność razem

Ludność

Ludność

Polaków

 

Niemców

k

m

poniżej lat 18

od lat 18-59

60 lat i więcej

1105

612

493

487

540

78

1075

26

4

 

           

Strona główna

Rozbudowa

Na przełomie lat 1969/70 rozpoczęły się prace związane z poszerzeniem przebiegającej przez Rój szosy Żory- Wodzisław.

Prace zaczęły się od wycinku drzew usytuowanych wzdłuż starej drogi. Oprócz firmy zajmującej się budową drogi w pracach uczestniczyli więźniowi z Zakładu Karnego w Szerokiej. Około lipca 1970 r. dobiegło końca poszerzenie drogi Żory- Wodzisław.

 
Strona główna

KWK-Żory

W końca 1973 r. postanowiona została budowa nowej kopalni węgla kamiennego na terenie Roja o nazwie „Świerklany”.

Miejsce budowy zostało zlokalizowane na przedłużeniu ulicy Kłokocińskiej i Leśnej. Wkrótce rozpoczęły się prace wstępne- niwelacje terenu pod budowę szybów i drogi na ulicy Klokocińskiej . Prace zostały ukończone w 1975 r.

Pozostałośći po KWK-Żory

Na terenie Roju znajdowała się kopalnia węgla kamiennego ZMP później zmieniono nazwę na KWK Żory. Niestety została zlikwidowana w ramach restrukturyzacji kopalń.
 
kwk
kwk
Strona główna

Osiedle Gwarków

Dwa lata później, a mianowicie w 1977 r. KWK Świeklany przystąpiła do budowy osiedla przeznaczonego dla pracowników kopalni. Obecnie osiedle to nosi nazwę Osiedla Gwarków Śląskich.

 

Z początkiem lat 80- tych nastąpił ogromny wzrost  ludności zamieszkujących teren Roja. Główną przyczyną była rozbudowa osiedla przykopalnianego co wiązało się z napływem ludzi z różnych stron Polski celem podjęcia pracy na kopalni.

Rój tworzący niegdyś niewielką osadę stracił swój wiejski urok, przyjmując miejski wygląd na rzecz rozwoju gospodarczego i kulturalnego- oświatowego kraju.


Filia szkoły podstawowej na osiedlu Gwarków klasy od 1do 3


Rój posiada własny ośrodek zdrowia. Nad zdrowiem mieszkańców czuwa pani doktor Barbara Smyczyk-Gembalczyk.

Strona główna
Poczta na osiedlu
Strona główna

Zabytki Roja.

Istotne miejsce w dziejach kultury rajskiej gromady mają lokalne obiekty posiadające walory zabytkowe.

Jednym z niewątpliwie ważnych zabytków położonych na terenie Roja- Brodku jest Dworek. Jego historia sięga już 100 lat, wybudowano go na miejscu byłego zamku w 1897 r. Pierwotnym właścicielem był rycerz Broda, któremu w imię zasług rycerskich powierzono  dworek. Przez kolejne lata zmieniali się jego właściciele oraz pierwotny wygląd. W 1922 r. dzierżawcą majątku w Brodku został p. Jan Grzonka. W 1929 r. miała miejsce pierwsza, a w 1934 r. druga parcelacja majątku  p . Groznki. W okresie II wojny światowej właścicielem Dworku był osadnik niemiecki. Prowadzono w nim również szpital wojskowy. Po zakończeniu wojny majątek dworski powrócił ponownie do rodziny państwa Grzonków. W latach 50- tych zorganizowano w dworku na potrzeby szkolne sale lekcyjne. Dzisiaj Dworek oraz jego dzieje stanowią jedną z elementów w dziejach Roja oraz interesujący dla oka zabytek historyczny.

 

 

 
1
Kapliczki.

 

Kapliczka pod wezwaniem św.Jana Nepomucena.

 

 Stan obecny.

 Kapliczka pod wezwaniem  NMP z Góry Karmel.
MB.Szkaplerznej

 

 Stan obecny.

 

Strona główna

Rajskie kapliczki.
 Kapliczka św. Krzysztofa

 

 

 

 

 

 

 

 

  Kapliczka sw.Barbary na osiedlu

 

 

 

 

 

 

 

 

Strona główna

Staw "Papierok" raj dla wędkarzy
Przydrożne krzyże

  B

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Krzyż na przeciwko kościoła  

 

 

 

 

 

 

 

 

   Krzyż przy ul.Wodzisławskiej od strony Rogoźnej

 

 

 

 

 

 

 

 

  Krzyż przy ul.Kłokocińskiej

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  Krzyż przy ul.Wodzisławskiej od strony Œwierklan

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Strona główna

Rajskie widoki
    .

 

 

 

 

 

 

 

 

.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

widok
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Staw "Papierok" raj dla wędkarzy

Strona główna